ယနေ့ခေတ် ဘာသာရေးလောကရှိ လူအတော်များများက ခရစ်ယာန်များသည် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းရမည်ဟု အခိုင်အမာပြောဆိုကြပြီး ၎င်းကို တနင်္ဂနွေနေ့များတွင် အနားယူရာနေ့အဖြစ် မကြာခဏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြသည်။ သို့သော် ကျမ်းစာကို အနီးကပ်လေ့လာကြည့်လျှင် သမ္မာကျမ်းစာပါ ဥပုသ်နေ့စောင့်ထိန်းခြင်းနှင့် ခေတ်သစ်လုပ်ဆောင်မှုများကြား သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားချက်များကို ဖော်ပြသည်။ ဥပုသ်နေ့သည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂:၂-၃ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ပထမနေ့ (တနင်္ဂနွေနေ့) မဟုတ်ဘဲ ရက်သတ္တပတ်၏ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့ (စနေနေ့) ဖြစ်သည်။ “ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိလုပ်ဆောင်ခဲ့သော အလုပ်အားလုံးကို အပြီးသတ်တော်မူပြီ။ ထို့ကြောင့် ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် မိမိ၏အလုပ်အားလုံးမှ အနားယူတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်သည် ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့ကို ကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုနေ့တွင် ဖန်ဆင်းခြင်းအမှုအလုံးစုံမှ အနားယူတော်မူ၏။” နှင့် ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၀:၈-၁၁ တွင် “ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ရှောက်၍ အောက်မေ့လော့။ ခြောက်ရက်မြောက်နေ့တွင် သင်တို့သည် အလုပ်လုပ်၍ သင်၏အလုပ်အားလုံးကို လုပ်ဆောင်ရမည်။ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့သည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအဖို့ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား၊ ခြောက်ရက်မြောက်နေ့တွင် ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ထိုအရာ၌ရှိသမျှကို ဖန်ဆင်းတော်မူပြီး ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် အနားယူတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ဥပုသ်နေ့ကို ကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။” ထို့အပြင်၊ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အပတ်စဉ်ဥပုသ်နေ့များကိုသာမက ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၅:၁-၂၂ တွင် ဥပုသ်နှစ်များ (ခုနစ်နှစ်တိုင်း) နှင့် ယုဘိလနှစ်များ (ငါးဆယ်နှစ်တိုင်း) ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ နှစ်ငါးဆယ်ကာလအတွင်း ပဋိညာဉ်ဟောင်းအောက်ရှိ ပုံမှန်ဂျူးတစ်ဦးသည် ဥပုသ်နေ့ ၅၀၀၀ ကျော်ကို စောင့်ထိန်းရမည်ဖြစ်ပြီး ခေတ်သစ် "ဥပုသ်စောင့်သူ" တစ်ဦးက တောင်းဆိုနိုင်သည့် ရက်ပေါင်း ၂၆၀၀ ခန့်ထက် များစွာပိုများသည်။
သမ္မာကျမ်းစာပါ ဥပုသ်နေ့ လိုအပ်ချက်များသည် တင်းကျပ်ပါသည်။ ဘုရားသခင်၏လူများသည် အိမ်တွင်နေထိုင်ရန် မိန့်မှာခံခဲ့ရသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၆:၂၉- "ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့အား ဥပုသ်နေ့ကို ပေးသနားတော်မူကြောင်း သတိရကြလော့။ ထို့ကြောင့် ခြောက်ရက်မြောက်နေ့တွင် နှစ်ရက်စာ မုန့်ကို ပေးသနားတော်မူ၏။ လူတိုင်းသည် ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် မိမိတို့နေရာ၌သာ နေရမည်။ မည်သူမျှ အပြင်မထွက်ရ။")၊ အားကစားအတွက် ခရီးသွားခြင်း၊ သူငယ်ချင်းများထံ သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဘုရားကျောင်းဝတ်ပြုခြင်းကဲ့သို့သော တရားဝင်စုဝေးပွဲများသို့ တက်ရောက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။ ချက်ပြုတ်ခွင့်မပြုပါ။ အစားအစာအားလုံးကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၆:၂၃-၂၉)။ အလုပ်အားလုံးကို တားမြစ်ထားပြီး မီးမွှေးခြင်းပင် တားမြစ်ထားသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၅:၃- "ဥပုသ်နေ့၌ သင်တို့အိမ်၌ မီးမမွှေးရ။")။ ချိုးဖောက်ခြင်းသည် သေခြင်းအပါအဝင် ပြင်းထန်သောအကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည် (တောလည်ရာ ၁၅:၃၂-၃၆- "...ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား 'ထိုသူသည် သေရမည်။ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် စခန်းပြင်၌ သူ့ကို ကျောက်ခဲနှင့်ပစ်ရမည်။' ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား မိန့်မှာတော်မူသည့်အတိုင်း ပရိသတ်တို့သည် သူ့ကို စခန်းပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ကျောက်ခဲနှင့်ပစ်သတ်ကြ၏။")။
ယနေ့တွင် မည်သူသည် သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ဥပုသ်နေ့ကို အမှန်တကယ် စောင့်ထိန်းသနည်း။ ခေတ်သစ်အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များက ဤပညတ်တော်များကို ပျော့ပျောင်းစေသည့်သူ မရှိပါ။ ၎င်းက ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော မေးခွန်းများကို ပေါ်ပေါက်စေသည်- တိရစ္ဆာန်ယဇ်ပူဇော်ခြင်း (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁-၇) ကဲ့သို့သော ဓမ္မဟောင်းကျမ်းဆိုင်ရာ အလေ့အကျင့်များသည် စည်းနှောင်မှုရှိနေသေးပါသလား။ အခြားသန့်ရှင်းသောနေ့များ (ဥပမာ- ပသခါပွဲ၊ တဲတော်ပွဲတော်) ကော။ ယနေ့ခေတ်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ် သို့မဟုတ် ဘုန်းတော်ကြီး-လူဝတ်ကြောင်စနစ် ရှိပါသလား။ ဘုရားကျောင်းသည် “ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်” ကို တည်ဆောက်နေပါသလား။ ပဋိညာဉ်ဟောင်း (မောရှေပညတ် သို့မဟုတ် တိုရာ) နှင့် ခရစ်တော်၌ရှိသော ပဋိညာဉ်သစ်အကြား ဆက်နွယ်မှုကား အဘယ်နည်း။
အုပ်စုလိုက် သမ္မာကျမ်းစာဆွေးနွေးမှုများ သို့မဟုတ် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှုများအတွက် သင့်လျော်သော ဤလေ့လာမှုသည် ထုံးတမ်းစဉ်လာ၊ ရိုးရာဓလေ့ သို့မဟုတ် ခရစ်ယာန်မဟုတ်သော နောက်ခံရှိသူများအတွက် အဖိုးတန်ပါသည်။ ၎င်းသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်း ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ ထူးခြားမှုကို မီးမောင်းထိုးပြပြီး ခရစ်ယာန်ဘောင်ရှိ ရှုပ်ထွေးမှုများ၊ အထူးသဖြင့် ယေရှု၏နောက်လိုက်များသည် တိုရာ၏ အခမ်းအနားနှင့် အရပ်ဘက်ဥပဒေများကို လိုက်နာရမည်ဟူသော ပြောဆိုချက်ကို ဖြေရှင်းပေးသည်။
အဓိက မိတ်ဆက်ကျမ်းပိုဒ်များ-
ကောလောသဲ ၂:၁၆: “ထို့ကြောင့် အစားအသောက်နှင့်ပတ်သက်သောကိစ္စတွင်၊ ပွဲတော်၊ လဆန်းနေ့၊ ဥပုသ်နေ့တို့တွင် အဘယ်သူမျှ သင်တို့ကို မစစ်ကြောမစီရင်စေနှင့်။” (ပေါလုသည် ခရစ်တော်၌ လွတ်လပ်မှုကို အလေးပေး၍ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းစောင့်ထိန်းမှုများအပေါ် အခြေခံ၍ တရားဥပဒေဆိုင်ရာ စီရင်ချက်များကို ရှောင်ကြဉ်ရန် သတိပေးသည်။)
ယောဟန် ၄:၂၄: “ဘုရားသခင်သည် ဝိညာဉ်ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်သောသူတို့သည် ဝိညာဉ်နှင့် သစ္စာတရားဖြင့် ကိုးကွယ်ရမည်။” (ယေရှုက စစ်မှန်သောဝတ်ပြုခြင်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနေရာများနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို ကျော်လွန်ပြီး အတွင်းပိုင်းပြောင်းလဲမှုကို အာရုံစိုက်ကြောင်း သွန်သင်သည်။)
ဧဖက် ၁:၁: “ဘုရားသခင်၏အလိုတော်အားဖြင့် ယေရှုခရစ်၏တမန်တော်ဖြစ်သော ငါပေါလုသည် ဧဖက်မြို့၌ရှိသော သန့်ရှင်းသူတို့၊ ယေရှုခရစ်၌ သစ္စာရှိသောသူတို့ကို ကြားလိုက်ပါ၏။” (ယုံကြည်သူအားလုံးသည် သန့်ရှင်းခြင်းကို ဒီမိုကရေစီဖြစ်စေသော “သန့်ရှင်းသူများ” သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသူများဖြစ်သည်။)
၁ တိမောသေ ၂:၅: “ဘုရားသခင်တစ်ဆူတည်းရှိတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်နှင့်လူတို့စပ်ကြားမှာ ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးသူလည်း တစ်ပါးတည်းရှိ၏။ ထိုလူဖြစ်သော ယေရှုခရစ်တော်တည်း။” (ခရစ်တော်အားဖြင့်သာ ဘုရားသခင်ထံ တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ခြင်းသည် လူသားကြားခံများကို ဖယ်ရှားပေးသည်။)
ကောလောသဲ ၂:၁၇: “ထိုအရာတို့သည် ဖြစ်လတ္တံ့သောအရာတို့၏ အရိပ်ဖြစ်ကြ၏။ အနှစ်သာရမူကား ခရစ်တော်နှင့်ဆိုင်၏။” (ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ အလေ့အကျင့်များသည် ခရစ်တော်၏ ရှေ့ပြေးပုံရိပ်ကို ပြသသည်။ ပြည့်စုံသောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် မဖြစ်မနေ လိုက်နာရမည့်အရာ မဟုတ်တော့ပါ။)
သမ္မာကျမ်းစာက (မောရှေမှတစ်ဆင့် သိနာတောင်၌ ပေးသနားတော်မူခြင်း) ပဋိညာဉ်ဟောင်းနှင့် (ခရစ်တော်၏ သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သော) ပဋိညာဉ်သစ်တို့ကို ခွဲခြားဖော်ပြထားသည်။ ဟေဗြဲ ၉:၁၅-၁၇: “ထို့ကြောင့် ခေါ်တော်မူသောသူတို့သည် ကတိတော်ရှိသော ထာဝရအမွေကို ခံရမည်အကြောင်း ကိုယ်တော် [ခရစ်တော်] သည် ပဋိညာဉ်သစ်၏ ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးသူဖြစ်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ပထမပဋိညာဉ်အောက်တွင် ကျူးလွန်ခဲ့သော ပြစ်မှားမှုများမှ ရွေးနှုတ်သော သေခြင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား၊ သေတမ်းစာတစ်ခု ပါဝင်ပတ်သက်လျှင် သေတမ်းစာရေးသူ၏ သေခြင်းတရားကို တည်ထောင်ရမည်။ အကြောင်းမူကား၊ သေတမ်းစာရေးသူသည် အသက်ရှင်နေသရွေ့ အသက်မဝင်သောကြောင့် သေတမ်းစာသည် သေဆုံးချိန်တွင်သာ အသက်ဝင်သည်။” (ခရစ်တော်၏ သေခြင်းသည် ပဋိညာဉ်သစ်ကို အသက်ဝင်စေပြီး ပဋိညာဉ်ဟောင်းကို ခေတ်မမီတော့စေပါ။ အဟောင်းသည် ထာဝရရွေးနှုတ်၍မရသော်လည်း အဟောင်းသည် ခရစ်တော်၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် အသက်ဝင်သည်။)
ပညတ်တရား၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အဓိကအချက်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်နှင့် အိမ်နီးချင်းကို ချစ်ခြင်း (ဂလာတိ ၅:၁၄: “အကြောင်းမူကား၊ ပညတ်တရားအလုံးစုံသည် စကားတစ်ခွန်းတည်း၌ ပြည့်စုံ၏။ ‘ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်ရမည်။’”; မဿဲ ၂၂:၃၇-၄၀: “...သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းမဲ့၊ ဉာဏ်ရှိသမျှနှင့် ချစ်ရမည်။ ဤပညတ်သည် အကြီးမြတ်ဆုံးနှင့် ပထမပညတ်ဖြစ်၏။ ဒုတိယပညတ်သည်လည်း အလားတူပင်။ ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်ရမည်။ ဤပညတ်နှစ်ပါးတို့သည် ပညတ်တရားနှင့် ပရောဖက်ကျမ်းတို့၌ တည်၏။”) သို့သော် သီးခြားပညတ်တော်များနှင့် စည်းမျဉ်းများကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ပြည့်စုံစေပြီး ဖယ်ရှားခဲ့သည်။ ကောလောသဲ ၂:၁၃-၁၄: “သင်တို့၏အပြစ်၌၎င်း၊ ဇာတိပကတိ၏ အရေဖျားမလှီးခြင်း၌၎င်း သေလွန်သောသင်တို့ကို ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ အသက်ရှင်စေတော်မူ၏။ ငါတို့အပြစ်ရှိသမျှကို ခွင့်လွှတ်တော်မူ၏။ ငါတို့ကို ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အကြွေးမှတ်တမ်းကို ၎င်း၏တရားဝင်တောင်းဆိုချက်များနှင့်အတူ ပယ်ဖျက်တော်မူ၏။ ထိုအကြွေးကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထား၍ ဖယ်ရှားတော်မူ၏။” (“အကြွေးမှတ်တမ်း” ဆိုသည်မှာ ပညတ်တရား၏တောင်းဆိုချက်များကို ရည်ညွှန်းသည်။ ခရစ်တော်သည် ၎င်းတို့ကို ပယ်ဖျက်ပြီး ယုံကြည်သူများအား အခမ်းအနားဆိုင်ရာ တာဝန်များမှ လွတ်မြောက်စေသည်။)
ခရစ်ယာန်များသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာရန် မလိုအပ်ပါ (တမန်တော်ဝတ္ထု ၁၅:၁၀-၁၁: “ထို့ကြောင့် ငါတို့ဘိုးဘေးများ သို့မဟုတ် ငါတို့မထမ်းနိုင်သော ထမ်းပိုးကို တပည့်တော်များ၏လည်ပင်းပေါ်တွင် တင်ခြင်းဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ဘုရားသခင်ကို စမ်းသပ်ကြသနည်း။ သို့သော် ငါတို့သည် သခင်ယေရှု၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် သူတို့ကဲ့သို့ပင် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ကြ၏”)။ ဤအချက်က ယေရှု၏နောက်လိုက်များသည် တိုရာကို လိုက်နာရမည်ဟု အခိုင်အမာဆိုသည်။ ယေရှုသည် ပညတ်တရားကို ပြည့်စုံစေခဲ့သည် (မဿဲ ၅:၁၇-၁၈: “...[ပညတ်တရား သို့မဟုတ် ပရောဖက်ကျမ်းများ] ကို ပယ်ဖျက်ရန် ငါလာသည်မဟုတ်၊ ပြည့်စုံစေရန် ငါလာ၏။ အမှန်အကန်ဆိုသည်ကား၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မပျက်စီးမချင်း၊ အရာခပ်သိမ်း ပြည့်စုံခြင်းသို့ မရောက်မချင်း ပညတ်တရားမှ အစက်အပြောက်တစ်ခုမျှ မပျက်စီးရ”)၊ ၎င်း၏အခမ်းအနားဆိုင်ရာ အခန်းကဏ္ဍကို အဆုံးသတ်ခဲ့သည် (ဂလာတိ ၃:၂၃-၂၅: “ယုံကြည်ခြင်းမရောက်မီ ငါတို့သည် ပညတ်တရားအောက်တွင် ချုပ်နှောင်ခံထားရသည်… ယခုမူကား၊ ယုံကြည်ခြင်းရောက်လာသောအခါ ငါတို့သည် အုပ်ထိန်းသူ၏လက်အောက်၌ မရှိတော့ပါ။”)။
ပဋိညာဉ်ဟောင်းသည် သန့်ရှင်းသောနေ့နှင့် မသန့်ရှင်းသောနေ့ကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ခဲ့ပြီး မညီညွတ်သော ကတိကဝတ်များကို မွေးမြူပေးခဲ့သည်။ အချို့သောနေ့ရက်များသည် သန့်ရှင်းပါက အခြားနေ့ရက်များသည် လုံးဝမသန့်ရှင်းသောကြောင့် "အထူး" အခါသမယများတွင် ပိုမိုကြိုးစားအားထုတ်ရန် ဦးတည်စေသည်။ သို့သော် ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် နေ့စဉ် တပည့်ဖြစ်ခြင်းဘဝပုံစံကို တောင်းဆိုသည် (လုကာ ၉:၂၃: "တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ငါ့နောက်သို့လိုက်လိုလျှင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ငြင်းပယ်၍ မိမိလက်ဝါးကပ်တိုင်ကို နေ့စဉ်ထမ်း၍ ငါ့နောက်သို့လိုက်ရမည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရောမ ၁၂:၁: "ထို့ကြောင့် ညီအစ်ကိုတို့၊ ဘုရားသခင်၏ကရုဏာတော်ကိုအမှီပြု၍ သင်တို့၏ကိုယ်ခန္ဓာကို အသက်ရှင်သောယဇ်၊ သန့်ရှင်း၍ ဘုရားသခင်လက်ခံနိုင်သောယဇ်အဖြစ် ဆက်ကပ်ကြလော့။ ထိုယဇ်သည် သင်တို့၏ဝိညာဉ်ရေးဝတ်ပြုမှုဖြစ်သည်။")။ ခရစ်တော်သည် ဘဝ၏ကဏ္ဍတိုင်းကို ရွေးနှုတ်သောကြောင့် အချိန်အားလုံးသည် သန့်ရှင်းသည်။
နှစ်ထပ်စံနှုန်းများ ထင်ရှားသည်- a. သန့်ရှင်းသောအချိန် b. သန့်ရှင်းသောနေရာ c. သန့်ရှင်းသောလူများ d. သန့်ရှင်းသောအရာများ
ပဋိညာဉ်သစ်သည် ဤခွဲခြားချက်များကို ပြောင်းလဲစေသည် (၁ ပေတရု ၁:၁၅-၁၆: "...သင်တို့ကို ခေါ်တော်မူသော သူသည် သန့်ရှင်းတော်မူသည်နည်းတူ၊ သင်တို့သည်လည်း ကျင့်ကြံပြုမူသမျှတို့၌ သန့်ရှင်းခြင်းရှိကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် သန့်ရှင်းတော်မူသောကြောင့် သင်တို့သည်လည်း သန့်ရှင်းခြင်းရှိရကြမည်" ဟု ကျမ်းစာ၌ ရေးထားသည်)။
ခရစ်ယာန်များသည် ဥပုသ်စောင့်ထိန်းခြင်းမှ လွတ်မြောက်ကြသည် (အထက်တွင်ကဲ့သို့ ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၈-၁၁၊ ကောလောသဲ ၂:၁၆)။ အထူးနေ့ရက်များအားဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြောင့်မတ်စေရန် ကြိုးပမ်းမှုများသည် ကျွန်ဘဝသို့ ဦးတည်စေသည် (ဂလာတိ ၄:၈-၁၁: "အထက်က သင်တို့သည် ဘုရားသခင်ကို မသိသောအခါ၊ သဘာဝအားဖြင့် ဘုရားမဟုတ်သောသူတို့၏ ကျွန်ဖြစ်ကြ၏။... လောက၏ အားနည်း၍ အသုံးမဝင်သော အခြေခံမူများဆီသို့ မည်သို့ပြန်လှည့်နိုင်မည်နည်း။... သင်တို့သည် နေ့၊ လ၊ ရာသီဥတု၊ နှစ်များကို စောင့်ထိန်းကြ၏။ ငါသည် သင်တို့အတွက် အချည်းနှီး ကြိုးစားခဲ့မိမည်ကို စိုးရိမ်ပါသည်။")။ (ပေါလုသည် ပြက္ခဒိန်စောင့်ထိန်းမှုများကို အယူမှားကျွန်ဘဝသို့ ပြန်ပြောင်းခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။)
အစောပိုင်းအသင်းတော်သည် တနင်္ဂနွေနေ့များတွင် စုဝေးခဲ့ကြသည် (တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၀:၇: “မုန့်ကိုဖဲ့ခြင်းငှာ စည်းဝေးကြသောအခါ…”; ဗျာဒိတ် ၁:၁၀: “ငါသည် သခင့်နေ့၌ ဝိညာဉ်တော်၌ရှိ၏…”)၊ ခရစ်တော်၏ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို အောက်မေ့ရန် (မဿဲ ၂၈:၁)၊ သို့သော် တနင်္ဂနွေနေ့သည် ဥပုသ်နေ့မဟုတ်ပါ။
တိုရာလိုက်နာမှုကို ဆန့်ကျင်ခြင်း- ယေရှုသည် ပဋိညာဉ်ဟောင်းအောက်တွင် ၎င်းကိုပြည့်စုံစေရန် နေထိုင်ခဲ့သည် (ဂလာတိ ၄:၄-၅: “သို့သော် အချိန်ကာလပြည့်စုံသောအခါ ဘုရားသခင်သည် မိန်းမဝမ်း၌ဖွားမြင်၍ ပညတ်တရားအောက်၌ မွေးဖွားတော်မူသော သားတော်ကို စေလွှတ်တော်မူ၏။”)။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးနောက် ကျေးဇူးတော်သည် လွှမ်းမိုးသည် (ရောမ ၆:၁၄: “အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့သည် ပညတ်တရားအောက်၌မရှိ၊ ကျေးဇူးတော်အောက်၌ရှိသောကြောင့် အပြစ်တရားသည် သင်တို့ကို မအုပ်စိုးရ။”)။ တစ်ရက်ကို လွတ်လပ်စွာလိုက်နာပါက ခွင့်ပြုသည် (ရောမ ၁၄:၅-၆: “လူတစ်ယောက်သည် တစ်ရက်ကို အခြားတစ်ရက်ထက် သာ၍မြတ်သည်ဟု မှတ်ယူ၏။ နောက်တစ်ယောက်သည် နေ့ရက်အားလုံးကို အတူတူပင် မှတ်ယူ၏။… ထိုနေ့ရက်ကို စောင့်သောသူသည် ထာဝရဘုရားအား ဂုဏ်တင်၍ စောင့်၏။”)၊ သို့သော် ၎င်းကို ပြဋ္ဌာန်းခြင်းသည် အပြစ်ဖြစ်သည် (ဂလာတိ ၅:၁: “လွတ်လပ်ခြင်းအတွက် ခရစ်တော်သည် ငါတို့ကို လွှတ်တော်မူပြီ။ ထို့ကြောင့် ခိုင်မာစွာရပ်တည်ကြလော့။ ကျွန်ခံရာထမ်းပိုးကို နောက်တစ်ဖန် မထမ်းကြနှင့်။”)။
သင်ခန်းစာ- တပည့်ဖြစ်စေခြင်းအတွက် အမြဲကြိုးစားပါ။
ဘုရားသခင်သည် “သန့်ရှင်းသော” နေရာများတွင် ကန့်သတ်ထား၍မရပါ (တမန်တော်ဝတ္ထု ၇:၄၈-၄၉: “သို့သော်လည်း ပရောဖက်က ‘ကောင်းကင်ဘုံသည် ငါ့ပလ္လင်ဖြစ်၏။ မြေကြီးသည် ငါ့ခြေတင်ရာခုံဖြစ်၏။’” ဟု မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း အမြင့်ဆုံးသောဘုရားသခင်သည် လက်ဖြင့်လုပ်သောအိမ်များတွင် မကိန်းဝပ်ပါ။ အထက်ကကဲ့သို့ပင် ယောဟန် ၄:၂၄)။ ပဋိညာဉ်ဟောင်းသည် တဲတော်/ဗိမာန်တော်မှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်ခွင့်ကို ကန့်သတ်ထားသည် (ဟေဗြဲ ၉:၁-၈: *“ပဌမပဋိညာဉ်၌ပင် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများနှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းရာဌာန ရှိ၏…”)၊ သို့သော် ခရစ်တော်၏ အသေခံခြင်းသည် ကုလားကာကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည် (မဿဲ ၂၇:၅၁: “…ထိုအခါ ဗိမာန်တော်၏ ကုလားကာသည် အပေါ်မှအောက်သို့ နှစ်ခြမ်းကွဲသွား၏…”)၊ ပွင့်လင်းစွာ ဝင်ရောက်ခွင့်ကို ကိုယ်စားပြုသည် (ဧဖက် ၂:၁၈: “အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့နှစ်ယောက်သည် ကိုယ်တော်အားဖြင့် ဝိညာဉ်တော်တစ်ပါးတည်း၌ ခမည်းတော်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ရကြ၏။”)။
ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းသည် ဘဝပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည် (အထက်ပါအတိုင်း ရောမ ၁၂:၁)။ အသင်းတော် (လူများ) သည် ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်ဖြစ်သည် (ဧဖက် ၂:၁၉: "ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် တစ်ကျွန်းတစ်နိုင်ငံသားမဟုတ်တော့ဘဲ သန့်ရှင်းသူတို့နှင့် တစ်ပြည်သားချင်း၊ ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်သားဖြစ်ကြ၏။") သို့သော် မည်သည့်အဆောက်အအုံမျှ အလိုလိုသန့်ရှင်းခြင်းမရှိပေ။
တိုရာကို ဆန့်ကျင်ခြင်း- ဗိမာန်တော်သည် အရိပ်တစ်ခုဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၈:၅: "...သူတို့သည် ကောင်းကင်အရာများ၏ ပုံတူနှင့် အရိပ်ကို ဝတ်ပြုကြသည်...")။ ခရစ်တော်၏ခန္ဓာကိုယ်သည် စစ်မှန်သော ဗိမာန်တော်ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၂:၁၉-၂၁: "...ဤဗိမာန်တော်ကို ဖျက်ဆီးလော့။ သုံးရက်အတွင်း ငါတည်ဆောက်မည်။" ...ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ခန္ဓာ၏ ဗိမာန်တော်အကြောင်း မိန့်တော်မူနေခြင်းဖြစ်သည်။)
သင်ခန်းစာ: နေရာတိုင်းတွင် ဘုရားသခင်အတွက် ထူးကဲသော ထူးချွန်မှု။
အထက်တန်းစား "သူတော်စင်များ" မရှိပါ။ ယုံကြည်သူအားလုံးသည် သူတော်စင်များဖြစ်သည် (ဧဖက် ၁:၁၊ အထက်ဖော်ပြပါအတိုင်း)။ ယေရှုသည် တစ်ဦးတည်းသော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၇:၂၃-၂၈: "...ယခင်ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းတို့သည် သေခြင်းကြောင့် ရာထူးဆက်လက်ထမ်းဆောင်ခွင့်မရှိသောကြောင့် အရေအတွက်များစွာရှိသော်လည်း ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ယဇ်ပုရောဟိတ်အရာကို အစဉ်အမြဲထမ်းဆောင်တော်မူ၏။... အကြောင်းမူကား၊ သန့်ရှင်း၍ အပြစ်ကင်းစင်သော၊ အစွန်းအထင်းကင်းစင်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကို ငါတို့၌ရှိသင့်သည်ကား သင့်လျော်ပေ၏...")။ ယုံကြည်သူအားလုံးသည် တော်ဝင်ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းကြသည် (၁ ပေတရု ၂:၉: "သင်တို့မူကား၊ ရွေးချယ်တော်မူသောအမျိုး၊ တော်ဝင်ယဇ်ပုရောဟိတ်၊ သန့်ရှင်းသောလူမျိုးဖြစ်ကြ၏။...")၊ ဝိညာဉ်ရေးရာယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ပူဇော်ကြသည်။
ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးသူ တစ်ဦး- ခရစ်တော် (အထက်ပါအတိုင်း ၁ တိမောသေ ၂:၅)။ သူတော်စင်များ သို့မဟုတ် မာရိထံ ဆုတောင်းခြင်းသည် ဤအချက်ကို ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (ရောမ ၈:၃၄- "...ခရစ်တော်ယေရှုသည် အသေခံတော်မူပြီး... ဘုရားသခင်၏ လက်ယာတော်ဘက်၌ ရှိတော်မူပြီး ငါတို့အတွက် ကြားဝင်ဆုတောင်းပေးနေတော်မူ၏။")။ ဓမ္မဆရာနှင့် လူဝတ်ကြောင် ခွဲခြားမှု မရှိပါ။ (မဿဲ ၂၃:၈-၉- "သင်တို့မူကား ရဗ္ဗိဟု မခေါ်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့၌ ဆရာတစ်ပါးတည်းရှိ၏။ သင်တို့အပေါင်းသည် ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြသည်။ မြေကြီးပေါ်မှာ အဘယ်သူကိုမျှ အဘဟု မခေါ်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော အဘတစ်ပါးတည်းရှိ၏။")။ အားလုံးသည် တူညီစွာ ကတိကဝတ်ပြုကြပြီး မတူညီသော ဆုကျေးဇူးများ ရှိကြသည် (ဧဖက် ၄:၁၁-၁၂)။
တိုရာကို ဆန့်ကျင်ခြင်း- လေဝိယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့ အဆုံးသတ်သွားသည် (ဟေဗြဲ ၇:၁၁-၁၂: "...ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့တွင် ပြောင်းလဲမှုရှိသောအခါ ပညတ်တရားတွင်လည်း ပြောင်းလဲမှုရှိရမည်")။ တိုရာကို လိုက်နာခြင်းသည် ကွဲပြားမှုများကို ဖျက်သိမ်းခြင်းကို တည်တံ့စေသည်။
သင်ခန်းစာ- ဓမ္မဆရာစနစ်သည် ခရစ်တော်နှင့်ကင်းကွာသော နှစ်ထပ်စံနှုန်းများကို မွေးမြူသည် (ဂလာတိ ၃:၂၈- “ဂျူးလူမျိုးမရှိ၊ ဂရိလူမျိုးမရှိ၊ ကျွန်မရှိ၊ လူလွတ်မရှိ၊ ယောက်ျားမရှိ၊ မိန်းမမရှိ၊ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့အပေါင်းသည် ယေရှုခရစ်၌ တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်ကြ၏။”)
ပဋိညာဉ်သစ်သည် ခွဲခြားဆက်ဆံမှုများကို ဖျက်သိမ်းလိုက်သည်-
သန့်ရှင်းသော အစားအစာများ (၁ တိမောသေ ၄:၃-၅: "...သူတို့သည် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကို တားမြစ်၍ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့်အတူ ခံယူရန် ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းတော်မူသော အစားအစာများကို ရှောင်ကြဉ်ရန် တောင်းဆိုကြ၏။... အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရာခပ်သိမ်းသည် ကောင်းမြတ်သည်..."; ဟေဗြဲ ၁၃:၉: "ကွဲပြားသော ထူးဆန်းသော သွန်သင်ချက်များကြောင့် မလှည့်ဖြားကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား၊ အစားအစာအားဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် စိတ်နှလုံးကို ခိုင်ခံ့စေခြင်းငှာ ကောင်း၏..."; မာကု ၇:၁၉: "...ထိုသို့ ကိုယ်တော်သည် အစားအစာရှိသမျှသည် သန့်ရှင်းကြောင်း ကြေငြာတော်မူ၏။")
သန့်ရှင်းသောယဇ်ပလ္လင်များ (ဟေဗြဲ ၇:၂၇: "...ထိုယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းများကဲ့သို့ နေ့စဉ်ယဇ်ပူဇော်ရန် မလိုအပ်ပါ။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်ကိုတစ်ကြိမ်တည်းပူဇော်သောအခါ ဤအရာကို အပြီးအပိုင်ပြုတော်မူ၏။"; ဟေဗြဲ ၁၃:၁၀: "တဲတော်ကိုဝတ်ပြုသောသူတို့သည် စားရသောအခွင့်မရှိသော ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု ငါတို့၌ရှိ၏။")
ရုပ်ပုံများ/အိုင်ကွန်များ (ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၄: "...သင်တို့သည် ကိုယ်အဖို့ ထွင်းထုထားသော ရုပ်တုကို မလုပ်ရ..."; ၁ ယောဟန် ၅:၂၁: "ချစ်သားတို့၊ ရုပ်တုဆင်းတုများကို ကြဉ်ရှောင်ကြလော့။")
ဝတ်ရုံများ၊ သန့်ရှင်းသောရေ၊ နံ့သာပေါင်းများ၊ ဆုတံဆိပ်များ၊ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ၊ ဘာသာစကားများ၊ ဖော်မြူလာများ၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်များ- ဤအရာများသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်း အမျိုးအစားများကို မမှန်ကန်စွာ တင်သွင်းသည် (၂ ကောရိန္သု ၃:၆: "...ပဋိညာဉ်တရားသစ်၏ ဓမ္မဆရာများဖြစ်ရန် ငါတို့ကို လုံလောက်စေတော်မူပြီ။ စာလုံးအားဖြင့် သေခြင်းမဟုတ်။ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် အသက်ကို ပေးတော်မူ၏။")
တိုရာကို ဆန့်ကျင်ခြင်း- ရောမ ၇:၆: “ယခုမူကား၊ ငါတို့သည် ငါတို့ကို ချုပ်နှောင်ထားသောအရာ၌ သေလွန်၍ ပညတ်တရားမှ လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ကြပြီ။ ထိုသို့အားဖြင့် ငါတို့သည် ရေးထားသော ပညတ်တရား၏ አዲስနည်းလမ်းအတိုင်း မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်တော်၏ နည်းလမ်းသစ်အတိုင်း အမှုတော်ဆောင်ရကြမည်။” ပညတ်တရားသည် ခရစ်တော်ထံသို့ ပို့ဆောင်ပေးသည် (ဂလာတိ ၃:၁၉-၂၅)။
ကောလောသဲ ၂:၁၇ (အထက်ပါအတိုင်း) တွင် ပဋိညာဉ်ဟောင်း၏ အစိတ်အပိုင်းများသည် ခရစ်တော်၊ လက်တွေ့ဘဝကို ရှေ့ပြေးနိမိတ်ပြသည်ဟု သွန်သင်ထားသည်။ ပဋိညာဉ်ဟောင်းသည် ခေတ်မမီတော့ပါ (ဟေဗြဲ ၈:၁၃: "ပဋိညာဉ်သစ်အကြောင်း မိန့်တော်မူသောအခါ ပထမပဋိညာဉ်ကို ခေတ်မမီတော့ပါ။ ခေတ်မမီတော့ဘဲ ဟောင်းနွမ်းလာသောအရာသည် ပျောက်ကွယ်သွားရန် အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ။")။ ခေတ်သစ်ခရစ်ယာန်ဘာသာအများစုသည် ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် အဆင့်အတန်းများကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဓမ္မဟောင်းကျမ်းဂျူးဘာသာကို ထင်ဟပ်စေသည်။
တိုရာ၏ ပြောဆိုချက်များကို ဆန့်ကျင်ခြင်း- ဧဖက် ၂:၁၄-၁၅: “အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်သည် ငါတို့၏ ငြိမ်သက်ခြင်းဖြစ်တော်မူ၏။ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးကို တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်စေတော်မူပြီ။ ပညတ်တရားများတွင် ဖော်ပြထားသော ပညတ်တရားများကို ပယ်ဖျက်ခြင်းဖြင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း၏ ပိုင်းခြားနံရံကို မိမိကိုယ်ခန္ဓာ၌ ဖြိုဖျက်တော်မူပြီ။…” ယေရှုသည် လူ့ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို သတိပေးခဲ့သည် (မာကု ၇:၆-၈: “…‘ဤလူမျိုးသည် နှုတ်ခမ်းဖြင့် ငါ့ကို ရိုသေကြ၏။ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးသည် ငါနှင့် ဝေးလှ၏။ လူတို့၏ ပညတ်တရားများကို သွန်သင်၍ အချည်းနှီး ငါ့ကို ကိုးကွယ်ကြ၏။’…”)။ တိုရာလိုက်နာခြင်းသည် ခရစ်တော်နှင့် ခွဲခွာသွားစေနိုင်သည် (ဂလာတိ ၅:၄: “ပညတ်တရားအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့ ရောက်လိုသော သင်တို့သည် ခရစ်တော်နှင့် ကွာရှင်းကြ၏။ ကျေးဇူးတော်မှ ရွေ့လျော့ကြပြီ။”)။
စစ်မှန်သောလွတ်လပ်မှု အုပ်စိုးရာ ခရစ်တော်၏အလင်းအတွက် အရိပ်များကို ထားခဲ့ပါ (ယောဟန် ၈:၃၆- “ထို့ကြောင့် သားတော်သည် သင်တို့ကို လွှတ်လျှင်၊ သင်တို့သည် ဧကန်အမှန် လွတ်မြောက်ကြလိမ့်မည်”)။ ၎င်းသည် ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း လိုက်နာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်တော်ဦးဆောင်သော အသက်ရှင်ခြင်းကို စွမ်းအားပေးသည်။